دلایل به وجود آمدن وبلاگ مدفورنس:
1)خندیدن به ریش استادان دانشگاه
2)انگشت کردن ... بچه های دانشگاه
3)مشنگ بازی تو وبلاگ
4)هلیکوپتری زدن در صورت لزوم
5)گرفتن سوتی های بچه های دانشگاه
6)شکم درد گرفتن
7)خندیدن تا بنا گوش
6)قهقهه زدن در صورت کمبود
7)خودکشی کردن با کش شلوار
8)جفت پا رفتن تو دماغ اطرافیان
9)از سر بیکاری
10)خوش بودن دور همدیگه
11)باز خندیدن به ریش استادان دانشگاه( تاکید)
12)تعریف کردن خاطرات خودم
13)تعریف کردن خاطرات دانشگاه
14)منعکس کردن زندگی خودم
15)اعتراف به گناه بچه ها
16)نشان دادن شبی خون ها
17)تعریف عملیات های نیمه شب
18)ژینگولک بازی ها
19)فریاد زدن در صورت زیاد بودن انرژی
20)کوبیدن سر به دیوار
21)همینجوری!!!

بابا کافیه دیگه پدر ما رو در اوردین همینقدر کفایت میکنه بقیه رو خودتون کشف کنید جذاب تره
در کل دیگران رو نمیدونم اما من خودم یکی از بزرگترین عاملان اغتشاش تو جامعه بین الملل هستم البته یک عضو از یک تیم!!! حالا اسم اون تیم رو هر چی دلتون میخواد بزارید!!!
ولی اگرنمیخواین از مغزتون(در صورت اکبند بودن) استفاده کنید بنده خودم چند تا مثال میزنم شما دوست داشتید از بین اینها اسم تیم ما رو انتخاب کنید ولی میتونید از خلاقیت درونی خودتون در صورت لزوم هم استفاده کنید در هر صورت اسامی به شرح زیر هستن:

1) ارتش لیوندانگ
2) سر به نیست ها
3) افتاب مهتاب
4) شرت قرمزی ها
5) افتابه سیاه
6) تونل وحشت
7) راند سیزده
8) اکس باکس 360
9) بلوار ابی
10) سایه خورشید
11) پشم ققنوس

صحبت کافیه یک مقدار میریم تو فاز شعر:

ما مي رويم گرچه به الطاف دوستان
جاي جاي پيكرمان زخم خنجر است
ما مي رويم مقصدمان نا مشخص است
هرجا رويم بي شك از اين شهر بهتر است
ما مي رويم ماندنِ با درد فاجعه است
در عرف ما نشستنِ يك مرد فاجعه است
بردرب آفتاب پي باج مي رويم
ما هم بدون بال به معراج مي رويم

*****

درغروب سخت زندان ياد ياران ميكنم
دركويرخشك وسوزان رقص باران مي كنم
زندگي مرگ است و مرگ هم زندگي
پس درودبرمرگ ، مرگ بر زندگي


*****

من مانده ام و خاطره ي روز نبرد
در کنج اتاق گريه کردم از درد
يک مورچه ام که زير باراني تند
در گذر قبيله اش را گم کرد

*****
خوب دیگه اینم از شعر
راستی تو اینجا چیکار میکنی!!! برو سریع آپها رو بخون که از دهن افتاد
زود باش بدو , بدو که وقت تنگه...